szwedzkiereminiscencje

Kardiochirurg sadysta-Picoult

In Ksiazki on 14 Wrzesień 2011 at 19:13

Jodi Picoult / Harvesting the Heart / 2008 / audio

To juz moja trzecia Picoult, ale dopiero pierwsza dosluchana do konca z przyjemnoscia. Mimo sklonnosci autorki do sama nie wiem czego: patosu? egzaltacji? moralizowania? konwencji bajkowej? – co mnie nieodmiennie irytuje – w tej pozycji udaje jej sie zawrzec poslanie bez wzbudzenia przekory czytelnika (sluchaczki). Zaiste mile czytanie podczas obierania grzybów, nadziewania kaczki czy pieczenia tortu migdalowego.

O czym tym razem? Chyba najbardziej o wspólnocie kobiet w róznym wieku, o ich stosunku do rodziny, o wyzwaniach, decyzjach i cenie jaka musza za te rodzine zaplacic. Jak zwykle jest sporo o milosci i glówna para bohaterów to osoby niebanalne: obdarzona talentem plastycznym Paige oraz znakomity chirurg-kardiolog Nicolas. Równie znakomici sa tesciowie Paige, zas równie niebanalni jej wlasni rodzice. Tresc zostala przedstawiona metoda „na przemian” i autorka oddaje glos raz Paige, raz Nicolasowi. Obie glówne postaci posiadaja wady i Picoult zrecznie ukazuje jak pokonywanie wyzwan czy przeszkód zyciowych wymusza na nich zmiany zachowania i postaw. Ich milosc nalezy do rodzaju niemozliwych, z róznica pochodzenia, wyksztalcenia, cenzusu, statusu itd. itp. Dlatego musza stale walczyc o zachowania status quo. Mam znowu pretensje do Picoult, ze wymaga od swoich bohaterek wiecej niz od bohaterów, bedacych czesto zlapanych przez okolicznosci, prace, ambicje czy w ogóle zycie. Mezczyzni podejmuja decyzje i zyja nie ogladajac sie na swoje partnerki, zas kobiety wczesniej czy pózniej musza sytuacje skonfrontowac i znalezc z nich wyjscie, optymalne dla wszystkich stron. Dlaczego ona stale wymaga wiecej od kobiet?

Plus za pasje, za narracje, za poczucie misji, za ilustrowanie rozmaitych srodowisk w Stanach.

Niepokoi mnie uznanie Nicolasa i jego stylu zycia za zupelnie normalne – ten facet spedzal cale zycie w pracy, wracajac do domu tylko sie zregenerowac i zabrac jedzenie na dzien nastepny. Zona czyli Paige wstawala o 4:30, zeby mu przygotowac posilek. Pracowala na dwa etaty, zeby mógl ukonczyc studia medyczne. Zrezygnowala z wlasnych ambicji i w praktyce zyla wylacznie dla niego – poniewaz miala skomplikowane stosunki z rodzicami i nie utrzymywala z nimi kontaktu. Po urodzeniu dziecka popada w depresje, kiedy sama musi sobie ze wszystkim radzic, poniewaz pan maz pracuje jakby nic sie nie zdarzylo. Nicolas wymaga na dodatek od Paige, zeby synek dobrze spal i nigdy nie plakal, bo przeciez ON musi sie wyspac. W pewnym momencie kobieta nie wytrzymuje presji i wyrusza poszukac swojej matki, która opuscila ja we wczesnym dziecinstwie. Kiedy jej sie to udaje i powraca po trzech miesiacach Nicolas nie chce jej juz znac. Paige spi w samochodzie i na trawniku, a pózniej zglasza sie jako wolontariuszka do szpitala, w którym maz jest wlasnie wschodzaca gwiazda kardiochirurgii. To ona musi kajac sie i pelzac – zas on wygodnie usadowil sie na podwyzszeniu w roli wszechwiedzacego sedziego. Jak juz niemal przyjal ja pod swój dach (tzn.wspólny, gdzie wczesniej Paige dokonala „odgruzowania” zapuszczonego mieszkania) to wpadla na nieszczesliwy pomysl przyznania mu sie do aborcji we wczesnej mlodosci. I to byla przyslowiowa kropla – nieempatyczny maz-tyran wygania grzesznice za próg. Moze jego postepowanie bywa norma w Stanach jednak we mnie, zyjacej w kraju pragmatycznych Szwedów budzi sprzeciw, gniew i wrecz agresje. Zawsze wyobrazalam sobie lekarzy jako w miare empatycznych, a tych znakomitych jako ludzkich. Tymczasem w moich oczach Nicolas jest niedojrzalym egoista i narcyzem, wykorzystujacym mlodsza partnerke. W Szwecji mlodzi mezczyzni biora roczny urlop wychowawczy i nie rozczulaja sie nad soba – czyli da sie! Czyzby Picoult napisala nastepna „Tredowata” o paniczu i pannie z dolów spolecznych, co sie musi zle skonczyc- zwlaszcza dla panny? Tylko ze Waldemar Michorowski kochal panne do (jej) konca. No ale kto wie co by sie stalo jakby tak ze soba pozyli pare lat?

Powiesc dluga: cale pietnascie krazków. Ladne opisy zwiazków – tylko ludzie w tych zwiazkach moze mniej ladni. W kazdym razie posluchac warto.

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: